expositie schilderijen tot 13 augustus

De derde tentoonstelling op rij in Galeries Majeur is een warme zomerexpositie, die loopt van 27 juni tot 13 augustus. Hoewel de reguliere cursussen beeldende kunsten in De Heerenveense School zijn afgelopen kan de expositieruimte moeiteloos bezocht worden. De cursussen starten weer in september 2011, na een open school op zaterdag 3 september. De exposant ditmaal is Wiebe Nanninga uit Wolvega.

Vanuit het Groninger Hogerland, waar Wiebe Nanninga geboren en getogen is, vestigt hij zich met zijn vrouw in Wolvega, om daar zijn dagelijkse kost te verdienen. Als kind tekent en boetseert hij al graag. Zijn eerste schilderlessen geniet hij van Evert Stuiver in Noordwolde. Deze worden vervolgd door lessen bij Creativiteitscentrum De Cirkel, de Winter en Zomer academie CABK in Laren en Drachten en de schilder- en beeldhouwcursus aan de Heerenveense school. Vanaf het jaar 1980 is Nanninga in zijn vrije tijd steevast achter de ezel in het atelier te vinden. In 2001 maakt hij gebruik van de pre-VUT en kan Wiebe al zijn tijd zetten in zijn grote passie.
Aan De Cirkel, het latere a7 en nu Ateliers Majeur zoekt hij zijn schilderstijl via kunstenaars Vincent van der Post, Frâns Faber, Rein de Vries en Gerrit Terpstra. In het nieuwe lesseizoen richt hij zijn blik op het vakmanschap van Epko Cordel in Gorredijk.
Het liefst geeft hij vorm aan landschappen, de omgeving waarin hij leeft en is. Maar ook andere onderwerpen krijgen een weergave op zijn doeken. In zijn werk vertelt hij graag een verhaal en werkt daarom meestal in een realistische of surrealistische stijl. Daarnaast experimenteert Nanninga met diverse ismen om zijn blikveld te verruimen, van expressionisme via kubisme tot een abstracte weergave. Als materiaal wordt vooral olieverf en acryl op doek of board gebruikt. Maar net als de verschillende stijlen die worden uitgeprobeerd, zo wordt ook met andere materialen als pastel en krijt op papier of karton gewerkt. "Het hindert mij niet dat ik niet weet waarom ik dingen op een stuk linnen of ander materiaal wil zetten”, zegt hij. “Vooral gewone, dichtbij verstilde dingen doen mij wat en ik met hen”.
Naar de kunst van Wiebe Nanninga moet gekeken worden. In vrijwel iedere compositie zit een addertje onder het gras, een grappige inval of een autobiografisch detail. Daardoor houdt het de aandacht vast. De expositie in De Heerenveense School heeft veel weg van een overzichtstentoonstelling. Er is geen thema, niet anders dan dat het duidelijk zichtbaar is dat Wiebe Nanninga graag bezig is met penseel en verf.